natuur is chaotisch, onbegrijpbaar, ongrijpbaar, niet bio-logisch maar wat bestaat er buiten de bril van binariteit? Hoe ordenen we onszelf? Hoe zetten we onszelf binnen
gender als een universum, met verschillende sterren en hemellichamen en de meteoren en metaforen en
Soms droom ik dat ik een boom ben
mijn zijn zich bevindt in een dichtbegroeid bos
op een dag ontdoe ik me van de huid, de huls die de schuld krijgt, de schors die een scheiding vormt tussen
een bos dat zich ten alle koste wilt verlossen van het snoeien, snijden, nodeloze lijden
(de huid is een gevoelig, gigantisch orgaan dat de basis en bewaker is van ons bestaan, zoals een boomschors de bast bewaakt ben ik naakt zonder opperhuid, vervellen, vervallen in dezelfde patronen, ik wil vervellen, vertellen dat vorm van vrouw me nauwelijks houvast geeft)
ooit was dit wezen een wildernis, een organische expressie van de biodiversiteit, voor de scheiding tussen mens en natuur, water en vuur, zon en maan, dag en nacht,
De wilde natuur van dit lijf blijft bestaan onder de oppervlakte, het oeroude woud wordt begrenst, paden aangelegd en een heg/hegemonie opgetrokken zodanig dat je geen gegronde reden hebt om te exploreren
omv productie, monocultuur, cultuur produceert gedragspatronen en verwachtingen, extractie is geen extraatje, grond, geaardheid, gender spectrum aka verscheidenheid, geen afscheiding of afscheid van mannelijkheid of vrouwelijkheid, maar gewoon meer mogelijkheid, niet langer water bij de wijn doen om onszelf te zijn maar de pure, essentie, de basis, de oorsprong, het zaad, het ontkiemen en ontkennen dat we allemaal vervaardigd worden uit zaad, dat we buiten onze oevers kunnen treden, onze wortels weerstand bieden aan het cemente oppervlakte van steden, er is geen gegronde reden om
we vereren, verafgoden vader tijd en vermoorden moeder natuur. Seconden, minuten en uren blijven niet duren in de natuur, daar heerst leven en dood, en de eeuwigheid.
Waar de vloer bestaat uit modder en mos, waar mijn voeten met gegronde
reden zonder kleren in de aarde wroeten
Mijn huid, mijn houvast aan de vorm van vrouw vernauwt zich,
tot ie amper past
Maar als boom kan het me niet schelen waar de schors scheuren
vertoont, ik ben niet verrast wanneer de bast naar buiten komt.
Ik verdoe me van mijn schors, scheidt me van mijn bast (de
onderliggende beschermingslaag)
Elke persoon heeft een huid, een unieke vorm en geluid, een
omhulsel dat zou moeten voelen als thuis
Het bos zal me niet schorsen
In het bos bestaat geen tijd, geen onderscheid tussen hij en
zij
Het kan een struik niet schelen wat er schuilt tussen benen
In het bos is geaardheid een organische expressie van de natuur
mijn lichaam is een wild dichtbegroeid en onverkend bos, µik wil verdwalen in de wilde natuur, waar geslacht geen verwachting vormt voor de vorm van de schors/schil/huid
zolang ik binnen blijf, in deze vorm van vrouw zijn, blijf ik drijven
maar onder de oppervlakte zwemmen mijn twijfels,
ze meren aan bij het verschijnen van de maan
de dag is voorbij en ik verander terug in een vrouw, meisje, maan
Mijn natuur is eigen aan mij, is eigenlijk niet van mij, mijmeringen over het verschil tussen hij en zij en wij en mij gooi in een vijver van oeverloze twijfels meren aan in mijn hoofd
In het bos voel ik me verlost van de vorm die me werd aangeleerd, niet enkel de vorm van vrouw maar ook de dans, het balanceren op een touw gemaakt uit flosdraad
mijn woorden worden werelden waarin ik tijd kan verdrijven, zorgen doen zinken, verdrinken in tranen
MIJN NATUUR IS NON-BINAIR
alle dieren zijn nonbinair, als in genderqueer, als in gegenereert door de natuur, veranderen letterlijk van geslacht, veranderen letterlijk van dag in nacht
Gelijkaardig is ook queer zijn een organische expressie, manifestatie, reproductie van de natuur
ik ben een oganische uitdrukking van mijn natuur, bijen zijn altijd bijeen en vertonen geen vooroordelen? Zit dit in hun oorsprong, als in-eigen aan, als in-herent aan hun soort?
Tussen zon en maan is er dag, een hemel, een hele cyclus die zich herhaalt, vertaalt naar het tikken van de tijd,
Net als de hemellichamen (zon en maan); zijn onze hemelse lichaam een vorm van natuurlijke materie die altijd heeft bestaan;
In de natuur kan ik zijn, net als de zon en de maan in dit hemelse lichaam bestaan, begaan, vol en nieuw steeds opniew,
gender "neutraal" , gender als spectrum, we willen man noch vrouw niet verwerpen, wat zouden we zijn zonder zon en maan, wat ik in deze metafoor probeer te doorboren is dat er nog talloze andere planeten zijn (groot en klein), en sterren, asteroiden, en en en en en en en niet of of of of er is genoeg gender in dit universum voor idereen!!!
MIJN NATUUR IS EEN (POR)TAAL
neutraliteit van de taal, wikkend en wegend in de witregels kom ik mezelf tegen
voor naam woorden : voor een nieuwe naam zoeken we woorden, taal heeft ons meermaals aangetast, de bittere nasmaak van een bewijs dat niet in je mond past,
Woorden wijzen ons de weg maar kunnen ons ook keihard omleiden. Soms zit het avontuur in de onverwachte interventies van de natuur. in een zijweg, een onverhard pad, een portaal naar oneindigheid
Woorden worden werelden waarin we water bij de wijn doen om onszelf te zijn.
De dagen in de natuur worden op den duur leger, en voller, en volledig afhankelijk van de zonnestand, seconden, minuten en uren smelten als het ware. Bomen bestaan in eeuwen, uren duren enkel in ons beperkt menselijk vermogen, ik hou dit voor ogen terwijl ik de
rond de randen van dit bos wonen zij die het bos bewaken, soms staken zij het vuren als de dagen veranderen in nacht, goed in slecht, fout in echt; de dualiteit kan tot mijn spijt geen
Randen rond het bos als een vorm van marginaliteit, de marges vormen een heg, een hegemonie die die het bos bewaakt maar ook de uitwisseling staakt.
(zoals zon en maan, hemellichamen in de lucht laten we gwn bestaan, rijzen en vallen, deel van een groter spel, een complexere natuur dan gewoon water en vuur, want er is ook aarde en lucht, ijs en houstkool, combinaties en contradicties zijn de basis van onze natuur, we vervellen onze huiid en vervallen in hetzelfde stemgeluid,
MIJN NATUUR IS NABIJ
geeft bos, vruchtbare grond voor nonbinariteit, genereert reflectie een boom is een bewijs van bestaan, een donkergroene droom die vrijheid vertakt, maar vroeg of laat ook met gegronde reden ineenzakt
In de natuur wordt mijn nonbinariteit erkent omdat een struik het begrip van vrouw niet herkent. Mijn benen, huid, het rare geluid dat ik uit verklappen dat ik mens ben, meer niet.
leven geven en doen groeien, vasthouden aandruppels rigide ideeen (ritme vd regen) van rechts en links, goed en slecht, onwaar en echt, zwart en wit, open en dicht, donker en licht, problematisch en woke, slapen en waken, geven en nemen, verlaten en betreden, liefhebben en achterlaten
druppels gewijs komt er een zee van tijd binnen, op het ritme van de regen ratelen we de rigide ideen rond tegenstelling af.
de onzekere en ambigue kanten van natuur lijken op den duur een uitweg, composteren van complexiteit, op zoek naar universaliteit in een biodiverse en bioperverse maatschappij, op weg naar een collectiviteit, verlos jezelf van de vernauwing, herkauwen van het taaie verhaal; onderzoek wat "vrouw" zijn van je vraagt, en wat er van overblijft als je naakt, zonder enige herrinering ontwaakt in de wilde natuur.
Een energetisch patroon dat zich herhaalt, die zich overdraagt van ei op zaad maar ook woord op daad.
zelfs de productie van dit gedicht, de meteoren in deze metaforen boren gaten in ons onderbewustzijn. Dit is een vorm van reproductie, een bijdrage aan de cyclus, de dag, een eendagsvlieg, dit gedicht is een gedachte die dichter bij droom dan waarheid ligt
Verwildere verbeelding/ losse gedachten
TWEE VELDEN MET NIKS ER TUSSEN IN:
Velden die geen onderscheid terugvinden in hun grond
Look at the edges! the strange interactions happens in the marges, the edges,
Filosoferen versus actief de ruimte kunnen nemen (als een privilege): de ruimte om dit te onderzoeken, de tijd om in je vrije tijd het bos in te trekken, onze natuur in vraag te stellen,
waar komt de vorming van binariteit vandaan? Brengt binariteit plezier? spel? It gives you a framework, voorspelbaarheid die je in de wilde natuur niet kan vinden
De westere manier van nonbinariet te zien: de huidige trance/ staat van transfeminiteit is wit, dun, onbehaard, fragieler lichamen worden als vrouwelijker bestempeld
Waarom worden onze ecosystemen vervuild? een aggresieve vlakte bereikt man en vrouw zijn, wat betekend het om buiten die vlaktes te treden? Als man toegekend, geboren als man, die categorie zet je onder hoogspanning door van de hak op de lippenstift te treden. Transmasculinity, transfeminity, de different stakes
Zit het in onze natuur om alles op te delen? Categoriseren? Classificeren?
Hokjes horen in kleedkamers, in het bos bestaan kleren uit bladeren
Bladeren worden pagina's in boeken (zo geschiedde het)
DAG
In de betekenis van ‘etmaal, tijd dat het licht is’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901 [1]
Zelfstandig naamwoord
[A] dag m
- (astronomie) de aanwezigheid van elektromagnetische straling op de door de zon bestraalde helft van een planeet, en die vooral effecten als opwarming en verlichting veroorzaakt
- In de zomer is het al vroeg dag.
- (tijdrekening), (eenheid) tijd waarin een hemellichaam volledig om zijn eigen as draait (voor de aarde 24 uur)
- Neem driemaal per dag deze pillen en u bent zo weer op de been.
- ▸ Ze ging naar de zonsondergang kijken vanuit het water, maar kwam er niet meer uit door de sterke stroming. Haar lichaam werd pas dagen later gevonden.[4]
- (tijdrekening) tijd tussen zonsop- en zonsondergang
- Op bepaalde tijdstippen van de dag is de kans op verbranding groter dan op andere.
- Als het vandaag dinsdag 26 juli 2016 is, dan is het morgen woensdag 27 juli, overmorgen is het donderdag 28 juli, gisteren was het maandag 25 juli, eergisteren was het zondag 24 juli, terwijl het aanstaande maandag 1 augustus is en vorige week donderdag was het 21 juli.
Synoniemen
Antoniemen
- [1] duisternis, nacht
- [3] avond, nacht
Opmerkingen
- [2]: daags (genitief van dag): tweemaal daags, dage (datief van dag): heden ten dage en ouden van dagen
Verwante begrippen
- [1] zonlicht, zonnestraal, zonnestraling, zonnewarmte
- [2] datum, kalender, middag, noen, middernacht
- [3] aurora, avond, dageraad, middag, morgen, morgenstond, nacht, namiddag, noen, voormiddag, zomertijd, zonsondergang, zonsopgang
LOTEN VAN EEN BOOM: seedlings zullen de vlakte ook bewolken, want uit dit bos komen ook mannen en vrouwen die de bodem met queering perspectief
- Voor dag en dauw
- Een dezer dagen
- Men moet de dag niet prijzen voor het avond is.
- Pluk de dag